[Bharathi Vasana kavidhai] Vision – Fame Part 4-5

இரண்டாங் கிளை: புகழ் ஞாயிறு 4 நீ சுடுகின்றாய், நீ வருத்தந் தருகின்றாய். நீ விடாய் தருகின்றாய், சோர்வு தருகின்றாய், பசி தருகின்றாய். இவை இனியன. நீ கடல் நீரை வற்றடிக்கிறாய், இனிய மழை தருகின்றாய். வானவெளியிலே விளக்கேற்றுகிறாய். இருளைத் தின்று விடுகின்றாய். நீ வாழ்க. You burn, You cause sadness. You give pain, You give tiredness. You give hunger. These all are sweet. You evaporate the seawater, […]

Read More

[Bharathi Vasana kavidhai] Vision – Fame Part 3

இரண்டாங் கிளை: புகழ் ஞாயிறு 3 வைகறையின் செம்மை இனிது. மலர்கள் போல நகைக்கும் உஷை வாழ்க. உஷையை நாங்கள் தொழுகின்றோம். அவள் திரு. அவள் விழிப்புத் தருகின்றாள், தெளிவு தருகின்றாள், உயிர் தருகின்றாள், ஊக்கந் தருகின்றாள், அழகு தருகின்றாள், கவிதை தருகின்றாள். அவள் வாழ்க. அவள் தேன். சித்த வண்டு அவளை விரும்புகின்றது. அவள் அமுதம். அவள் இறப்ப தில்லை. வலிமையுடன் கலக்கின்றாள். வலிமைதான் அழகுடன் கலக்கும். இனிமை மிகவும் பெரிது. வட மேருவிலே பலவாகத் […]

Read More

[Bharathi Vasana kavidhai] Vision – Fame Part 1-2

இரண்டாங் கிளை: புகழ் ஞாயிறு 1 ஒளி தருவது யாது? தீராத இளமையுடையது யாது? வெய்யவன் யாவன்? இன்பம் எவனுடையது? மழை எவன் தருகின்றான்? கண் எவனுடையது? உயிர் எவன் தருகிறான்? புகழ் எவன் தருகின்றான்? புகழ் எவனுக்குரியது? அறிவு எதுபோல் சுடரும்? அறிவுத் தெய்வத்தின் கோயில் எது? ஞாயிறு. அது நன்று. oLi tharuvadhu yaadhu? theeraadha iLamaiyudaiyadhu yaadhu? veyyavan yaavan? inpam evanudaiyadhu? mazhai evan tharugindRaan? kaN evanudaiyadhu? uyir evan […]

Read More

[Bharathi] Aasai Mugam Marandhu Poche

“Subramanya Bharathi” seem to have written this song revisiting his experience when he lost the only photograph of his mother who passed away when he was just 5. Here the context is about a girl’s conversation with her friend about her lover. Many versions of the song are available; some of which can be found below […]

Read More

[Bharathi Vasana kavidhai] Vision – Happiness Part 6-7

6 தெய்வங்களை வாழ்த்துகின்றோம். தெய்வங்கள் இன்ப மெய்துக. அவை வாழ்க. அவை வெல்க. தெய்வங்களே! என்றும் விளங்குவீர், என்றும் இன்பமெய்துவீர். என்றும் வாழ்வீர், என்றும் அருள்புரிவீர். எவற்றையும் காப்பீர். உமக்கு நன்று. தெய்வங்களே! எம்மை உண்பீர், எமக்கு உணவாவீர். உலகத்தை உண்பீர், உலகத்துக்கு உணவாவீர். உமக்கு நன்று. தெய்வங்களே! காத்தல் இனிது, காக்கப்படுதலும் இனிது. அழித்தல் நன்று, அழிக்கப்படுதலும் நன்று. உண்பது நன்று, உண்ணப்படுதலும் நன்று. சுவை நன்று, உயிர் நன்று, நன்று, நன்று. theyvangaLai vaazhthugindRoam. […]

Read More

[Bharathi – Vasana Kavithai] Wind – Part 15

15 உயிரே, நினது பெருமை யாருக்குத் தெரியும்? நீ கண்கண்ட தெய்வம். எல்லா விதிகளும் நின்னால் அமைவன. எல்லா விதிகளும் நின்னால் அழிவன. உயிரே, நீ காற்று, நீ தீ, நீ நிலம், நீ நீர், நீ வானம். தோன்றும் பொருள்களின் தோற்றநெறி நீ. மாறுவனவற்றை மாற்றுவிப்பது நின் தொழில். பறக்கின்ற பூச்சி, கொல்லுகின்ற புலி, ஊர்கின்ற புழு, இந்தப் பூமியிலுள்ள எண்ணற்ற உயிர்கள், எண்ணற்ற உலகங்களிலுள்ள எண்ணேயில்லாத யிர்த்தொகைகள்- இவையெல்லாம் நினது விளக்கம். மண்ணிலும், நீரிலும், […]

Read More

[Bharathi – Vasana Kavithai] Wind – Part 13-14

13 அசைகின்ற இலையிலே உயிர் நிற்கிறதா? ஆம். இரைகின்ற கடல்-நீர் உயிரால் அசைகின்றதா? ஆம். கூரையிலிருந்து போடும் கல் தரையிலே விழுகின்றது. அதன் சலனம் எதனால் நிகழ்வது? உயிருடைமையால். ஓடுகின்ற வாய்க்கால் எந்த நிலையில் உளது? உயிர் நிலையில். ஊமையாக இருந்த காற்று ஊதத்தொடங்கிவிட்டதே! அதற்கு என்ன நேரிட்டிருக்கிறது? உயிர் நேரிட்டிருக்கிறது. வண்டியை மாடு இழுத்துச் செல்கிறது. அங்கு மாட்டின் உயிர் வண்டியிலும் ஏறுகிறது. வண்டி செல்லும்போது உயிருடனேதான் செல்லுகிறது. காற்றாடி! உயிருள்ளது. நீராவி-வண்டி உயிருள்ளது! பெரிய […]

Read More

[Bharathi – Vasana Kavithai] Wind – Part 12

காக்கை பறந்து செல்லுகிறது; காற்றின் அலைகளின்மீது நீந்திக்கொண்டு போகிறது. அலைகள்போலிருந்து, மேலே காக்கை நீந்திச்செல்வதற்கு இடமாகும் பொருள் யாது? காற்று. அன்று, அஃதன்று காற்று; அது காற்றின் இடம். வாயு நிலயம். கண்ணுக்குத் தெரியாதபடி அத்தனை நுட்பமாகிய பூதத் தூள்களே (காற்றடிக்கும் போது) நம்மீது வந்து மோதுகின்றன. அத்தூள்களைக் காற்றென்பது உலகவழக்கு. அவை வாயு வல்ல, வாயு ஏறிவரும் தேர். பனிக்கட்டியிலே சூடேற்றினால் நீராக மாறிவிடுகிறது. நீரிலே சூடேற்றினால் ‘வாயு’ வாகிவிடுகிறது. தங்கத்திலே சூடேற்றினால் திரவமாக உருகிவிடுகிறது. […]

Read More

[Bharathi – Vasana Kavithai] Wind – Part 10-11

Wind – Part 10 & 11 10 மழை பெய்கிறது, ஊர் முழுதும் ஈரமாகிவிட்டது. தமிழ் மக்கள், எருமைகளைப்போல, எப்போதும் ஈரத்திலேயே நிற்கிறார்கள், ஈரத்திலேயே உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள், ஈரத்திலேயே நடக்கிறார்கள், ஈரத்திலேயே படுக்கிறார்கள்; ஈரத்திலேயே சமையல், ஈரத்திலேயே உணவு. உலர்ந்த தமிழன் மருந்துக்குகூட அகப்படமாட்டான். ஓயாமல் குளிந்தா காற்று வீசுகிறது. தமிழ் மக்களிலே பலருக்கு ஜ்வரம் உண்டாகிறது. நாள்தோறும் சிலர் இறந்துபோகிறார்கள். மிஞ்சி யிருக்கும் மூடர் ‘விதிவசம்’ என்கிறார்கள். ஆமடா, விதிவசந்தான். ‘அறிவில்லாதவர்களுக்கு இன்பமில்லை’ என்பது ஈசனுடைய […]

Read More